Παγκόσμιος διαλογισμός κι εγώ

Κατά τη διάρκεια του συλλογικού διαλογισμού το Σάββατο 5 Απριλίου 2020, στον οποίο συντονίστηκαν πολλά άτομα από πολλές χώρες, είχα μια εικόνα που θα ήθελα να μοιραστώ. Έστω να προσπαθήσω… 🙂

Το απόγευμα της ίδιας μέρας δοκίμασα διάφορους κατευθυνόμενους διαλογισμούς, αλλά τελικά αποφάσισα να βάλω μια 20λεπτη μουσική με θιβετιανά μπολ και τύμπανα, χωρίς καμία συγκεκριμένη πρόθεση.

Το ρολόι με  ξύπνησε στις 5.45 και ακούγοντας τον βαθιά χαλαρωτικό και θεραπευτικό ήχο που αγκάλιασε το σώμα και την ψυχή μου, αφουγκράστηκα τον εαυτό μου. Εκεί μου ήρθε μια εικόνα, μια συνειδητοποίηση, ότι ο κορονοϊός στην ουσία είναι μια ορατή πληροφορία.  Είναι μια φανέρωση του τρόπου διάδοσης των πληροφοριών και του τρόπου λειτουργίας τους. Στην πραγματικότητα ο ιός δεν είναι ζωντανός οργανισμός, είναι ένα μόριο RNA, που μπορεί να ζωντανέψει μόνο εντός μας, μέσα από εμάς τους ίδιους.

Καθώς παρατηρούμε τις αντιδράσεις μας στον ιό, μπορούμε να αντιληφθούμε την επίδραση που έχουν πάνω μας οι πληροφορίες γενικά! Με τι ταχύτητα εξαπλώνονται, σε ποιο βαθμό επιτρέπουμε να  μας επηρεάσουν, να μας τρομοκρατήσουν, να μας περιορίσουν ή από την άλλη πλευρά, να μας εμπνεύσουν για να βρούμε τις δικές μας απαντήσεις, τους δικούς μας δρόμους.

Οι ιοί εισχωρούν μέσα μας από τις ίδιες πύλες-ανοίγματα όπως οι πληροφορίες: μέσω των ματιών, της μύτης, του στόματος… Τους εισπνέουμε. Η αναπνοή συμβολίζει την εξάρτηση που έχουμε όλοι από μια ενιαία πηγή, η αναπνοή μας συνδέει με το περιβάλλον γύρω μας. Είναι σύμβολο της ελευθερίας μας,  της δυνατότητας «να πάρουμε μια βαθιά ανάσα», της επιθυμίας για ζωή.

Η όλη κατάσταση που βιώνουμε αυτές τις μέρες μας διδάσκει πολλά πράγματα.  «Κρατώντας απόσταση» αντιλαμβανόμαστε τον προσωπικό μας προστατευτικό  χώρο – το ενεργειακό μας πεδίο – και καλούμαστε να αναλάβουμε την ευθύνη για όσα συμβαίνουν μέσα σε αυτό. Φορώντας μάσκες μαθαίνουμε να ακούμε περισσότερο και να μιλάμε λιγότερο. Να κοιταζόμαστε στα μάτια. Τώρα φαίνεται πολύ καθαρά η αξία και η σημασία του καθενός από εμάς, ακριβώς εκεί που βρίσκεται. Επίσης συνειδητοποιούμε ότι το άγγιγμά μας μπορεί να μολύνει ή να θεραπεύει…

Δεν είμαι σίγουρη αν ο κορονοϊός αυτός είναι φορέας μιας συγκεκριμένης πληροφορίας. Αν ναι, θα μπορούσε να είναι το στρες, το άγχος.  Όχι ο φόβος. Ο φόβος, στην πρωτογενή του μορφή, είναι ένα φυσικό συναίσθημα που έρχεται σε μια εποχή κινδύνου, για να μας προειδοποιήσει, και στη συνέχεια φεύγει. Το άγχος όμως είναι ένα κουβάρι μπερδεμένων συναισθημάτων, ένα μείγμα φόβου, έντασης, ανασφάλειας, θλίψης, απογοήτευσης, επιθετικότητας, αίσθησης ανεπάρκειας και αποτυχίας.

Μερικοί από μας είναι φορείς του ιού (της πληροφορίας του στρες) εν αγνοία τους. Μεταφέρουν τη μόλυνση με τη στάση τους (απέναντι στον εαυτό τους και στη ζωή γενικότερα). Μπορεί να μην έχουν κανένα από τα συμπτώματα ή τα προβλήματα, μπορεί να μην τους συμβαίνει τίποτα κακό. Παρ’όλα αυτά, όντας κοιμισμένοι, (μη συνειδητοποιώντας την κατάσταση τους) συνεισφέρουν στην εξάπλωση του ιού.

Άλλοι από μας έχουν μολυνθεί. Εισπνεύσανε μερικές σταγόνες άγχους, του δώσανε την ενέργειά τους, του δώσανε ζωή και ξεκίνησαν τη μαζική του παραγωγή. Πολλαπλασιάζουν  το άγχος, παίρνουν βιαστικές βίαιες αποφάσεις, θυμώνουν με  όσους έχουν διαφορετική άποψη και συμπεριφορά, πανικοβάλλονται. Μέχρι που, στη χειρότερη περίπτωση,  καταλήγουν να μη μπορούν να πάρουν ανάσα.

Κάποιοι από εμάς εισπνέουν τον ιό και το ανοσοποιητικό τους σύστημα αμέσως παρεμβαίνει και τον καταστρέφει. Ακούν το μήνυμα κινδύνου, το εξετάζουν με κοινή λογική, ρωτούν και την καρδιά που είναι σταθερά αγκυροβολημένη στην πίστη (για τη Ζωή και για τον εαυτό) και  το αξιολογούν ως  fake news, ψεύτικο μήνυμα. Αν εκτεθούμε στον ιό, θα δημιουργήσουμε αντισώματα. Θα μετατρέψουμε την πληροφορία της εν δυνάμει αρρώστιας σε μια άλλη πληροφορία, στην αίσθηση ασφάλειας και υγείας. Θα τη μετουσιώσουμε σε φως και γαλήνη. Έτσι θα λειτουργούμε σαν ζωντανά φίλτρα, θα εισπνέουμε άγχος και θα εκπνέουμε ειρήνη.

Μερικοί από μας  φοβούνται πολύ την αρρώστια και το θάνατο. Εάν πιστέψουμε ότι ο ιός μπορεί να μας σκοτώσει είναι σα να παραδεχόμαστε ότι το σώμα μας είναι αδύναμο και ανίκανο να αντισταθεί. Η στάση αυτή υπονομεύει το αμυντικό μας σύστημα. Είναι σημαντικό να διατηρούμε τους κανόνες υγιεινής και να είμαστε προσεκτικοί, ειδικά αν έχουμε κάποια προβλήματα υγείας, αλλά ταυτόχρονα να διατηρούμε εμπιστοσύνη στον εαυτό μας και στην έμφυτη σοφία του σώματός μας να αναρρώνει και να προσαρμόζεται.

Μερικοί από μας πιστεύουν ότι μέσα από τον κορονοϊό έρχεται μια διαδικασία κάθαρσης και εξυγίανσης.  Ένας συντονιστής στην Τσεχία έκανε αναπαράσταση για τον κορονοϊό, όπου ο εκπρόσωπος του ιού δήλωσε, ότι νιώθει σαν ένα λευκό φως που εξαγνίζει. Σέβομαι και αυτή την άποψη, αν και μοιάζει να είναι σε αντίθεση με αυτό που περιγράφω. Δεν είναι. Η πληρο-φορία,  (in-form-ation) είναι μια δύναμη ικανή να δώσει μορφή, σχήμα, να υλοποιήσει. Ίσως τελικά η από κοινού πρόθεση πολλών ανθρώπων να έχει ως αποτέλεσμα έναν επαναπροσδιορισμό των αξιών και μια εξυγίανση, με αφορμή τον κορονοϊό. Όχι γιατί μας έχει σταλεί από κάπου για το σκοπό αυτό, αλλά γιατί έτσι θα τον αξιοποιήσαμε εμείς. Επειδή εμείς οι ίδιοι θα θελήσουμε την κάθαρση – του εαυτού μας και του πλανήτη – και θα δράσουμε ανάλογα.

Τα πιστεύω μας δημιουργούν την πραγματικότητά μας…