Τι να πιστέψω?

«Τι να πιστέψω;» ήταν το θέμα ενός βιωματικού διαδικτυακού σεμιναρίου που πραγματοποιήθηκε τον Νοέμβρη 2020, στις μέρες της δεύτερης καραντίνας, όπου φούντωσαν για άλλη μια φορά ο φόβος, ο θυμός, η οικονομική ανασφάλεια και η απαισιοδοξία.

Ο στόχος του σεμιναρίου ήταν να διαχειριστούμε τα προσωπικά μας διλήμματα και τη σύγχυση που προκύπτει από διάφορες αντικρουόμενες απόψεις. Να ξεκαθαρίσουμε τις πεποιθήσεις μας και να στηριχτούμε σε αυτές που πηγάζουν από τις δικές μας εμπειρίες και μας κινητοποιούν ως προς τους στόχους μας. Να νιώσουμε ασφάλεια βρίσκοντας τις δικές μας εσωτερικές απαντήσεις και υιοθετώντας μια στάση που θα μας δυναμώσει και θα μας δώσει έμπνευση κι ελπίδα στο εδώ και τώρα μας.

Ο στόχος ήταν επίσης, να κατανοήσουμε καλύτερα ανθρώπους με άλλες πεποιθήσεις (που προφανώς στηρίζονται σε άλλα βιώματα) και έτσι να γίνουμε πιο ανεκτικοί, αποφεύγοντας τον δογματισμό στη σκέψη και επιθετικότητα στη συμπεριφορά.

Μετά από αναπαραστάσεις με προσωπικά θέματα κάναμε μια αναπαράσταση γενικού χαρακτήρα, όπου εκπροσωπήθηκαν έννοιες, όπως η εξουσία, η ευπαθής ομάδα πολιτών, ο κορονοϊός, ο άνθρωπος που αντιδρά-αρνείται (αντιρρησίας), ο γιατρός, το υγιές και το άρρωστο άτομο.  Ακολουθεί:

Η καταγραφή της αναπαράστασης

Η Εξουσία νιώθει δυνατή. Γελάει θριαμβευτικά. Αλλά μετά νευριάζει ότι δεν την παίρνει κανείς στα σοβαρά: «Έχουμε πόλεμο, σοβαρευτείτε! Οπλιστείτε με αντισηπτικά και μάσκες, ο εχθρός είναι αόρατος, αλλά επικίνδυνος!» Ο Αντιρρησίας ξεκαρδίζεται.

Ένας Γιατρός σε νοσοκομείο εκφράζει το θυμό του: «Η κυβέρνηση μας κοροϊδεύει, δε μας υποστηρίζει οικονομικά. Μας εκμεταλλεύονται και μας αντιμετωπίζουν λες και είμαστε άτρωτοι…»

«Δεν με αγγίζουν τα λόγια του γιατρού. Νιώθω μια υπεροψία.» λέει η Εξουσία ασυγκίνητη. «Είμαι ένας μεγάλος ηγέτης, με τεράστια ισχύ. Κάνω ότι θέλω.» κουνάει περήφανα το κεφάλι ανακατεύοντας τα μαλλιά της.

«Εμείς δηλαδή τι θα γίνουμε;» ρωτάει η εκπρόσωπος της Ευπαθούς ομάδας αναστατωμένη. «Ποιος θα μας φροντίσει;»

«Μόνοι σας!» απαντάει η Εξουσία. «Είμαστε σε πόλεμο! Κόψτε το λαιμό σας!» Μετά δαγκώθηκε. «Δεν έπρεπε να το πω αυτό!» λέει σιγανά. Γυρίζει προς την Ευπαθή ομάδα λέγοντας: «Ας κάνει ο καθένας για τον εαυτό του ότι μπορεί!» Και συνεχίζει να μιλάει ασταμάτητα. «Μονίμως πρέπει κάτι να λέω…»

«Δε με εκπλήσσει η Εξουσία,» λέει ο Γιατρός, «αλλά με εξοργίζει! Έχουν στήσει ένα θέατρο του παραλόγου που γίνεται εις βάρος μας. Μας εκβιάζουν, μας τρομοκρατούν και οι ίδιοι δεν συμπεριφέρονται ανάλογα. Βάζουν περιορισμούς τους οποίους οι ίδιοι δεν τηρούν! Αλλά το χειρότερο είναι ότι δε μας δίνουν αρκετά χρήματα να ανταπεξέλθουμε! Προσωπικά είμαι νομοταγής, σέβομαι τις οδηγίες των ανωτέρων μου από το Υπουργείο Υγείας, αλλά με ξεπερνάει όλη η κατάσταση! Γιατί τρομοκρατούν τόσο πολύ τον κόσμο ενώ δεν κάνουν τις κινήσεις που θα εξασφάλιζαν πραγματικά μια αποτελεσματική αντιμετώπιση του κινδύνου;» λέει με θυμό. Μετά συνεχίζει με θλίψη: «Λυπάμαι για όσους πέθαναν και θα πεθάνουν, αλλά γιατρός είμαι και γνωρίζω ότι αυτό είναι αναπόφευκτο. Πάντα κάποιοι θα πεθάνουν… Αλλά ποτέ ως τώρα δεν έμπαιναν στις ΜΕΘ με κάμερες! Γινήκαμε ριάλιτι!»

«Κάποιοι πιστεύουν ότι μπορούν να ελέγξουν όλον τον πλανήτη,» είπε ένα Υγιές  Άτομο. «Την ελευθερία της ψυχής μας όμως δε μπορούν να την περιορίσουν! Για να προστατευτούμε χρειάζεται να ενισχύσουμε το ανοσοποιητικό μας, να δυναμώσουμε το σώμα με άσκηση και σωστή διατροφή και να αποφεύγουμε το στρες που μας ρίχνει σε όλα τα επίπεδα!»

Η Εξουσία μιλάει ασταμάτητα διακόπτοντας τους άλλους. «Δε με νοιάζει τι λέτε. Ούτε σας ακούω, ούτε σας βλέπω. Εξ’ άλλου, κι εμένα άλλοι με ελέγχουν… Έχω άλλες πιέσεις, αλλού πρέπει να λογοδοτήσω.»

«Εμένα με βλέπεις:» ρωτάει την Εξουσία ο Ιός. «Ναι,» απαντάει η Εξουσία. «Θα δω πως μπορώ να σε εκμεταλλευτώ…»

«Κι εγώ σε βλέπω!» λέει στον Ιό ο Γιατρός. «Ξέρουμε να σε αντιμετωπίσουμε εμείς οι γιατροί. Δε σε βλέπω σα μια τεράστια καταστροφή. Αλλά σε σέβομαι, πρέπει να είμαστε προσεκτικοί, σίγουρα! Ωστόσο δε σε βλέπω σαν εχθρό και δεν πολεμάω την πανδημία. Απλά φροντίζω τον κάθε συγκεκριμένο ασθενή που μάλιστα έρχεται και με πολλά άλλα προβλήματα υγείας.»

«Πάντα υπήρχα» είπε ο Ιός  «Δεν νιώθω εχθρικά».

«Εμένα μου μοιάζεις αρκετά άκακος!» τον παρατηρεί με προσοχή η Εξουσία.  

Ο Αντιρρησίας της ρίχνει μια νευριασμένη ματιά. Μετά γυρίζει προς τον Ιό και τον ρωτάει:

«Υπάρχει κάποιος λόγος που εμφανίστηκες τώρα;»

«Όχι, απλά υπάρχω» του απαντάει ο Ιός.

«Αφήστε τις μεταφυσικές ανοησίες! Πάντα υπήρχαν και πάντα θα υπάρχουν οι ιοί! Όπως και άλλοι μικροοργανισμοί. Μην προσπαθείτε να εξηγήσετε τα πάντα και καλύτερα προσέξτε τον τρόπο της ζωής σας! Σταματήστε τις καταχρήσεις και να είσαστε γενικά πιο προσεκτικοί και πιο υπεύθυνοι στην καθημερινότητά σας!» μίλησε αυστηρά ο Γιατρός.

Ο Ιός περιγράφει το άγγιγμά του σαν μια φωτεινή εκκένωση, η οποία κάνει φανερά όσα δεν φαίνονταν πριν. Ο Γιατρός προσπαθεί να το αναλύσει με επιστημονικό τρόπο: «Μας λες ότι ο προσβεβλημένος άνθρωπος συνειδητοποιεί κάποιες προτεραιότητες και βάζει τάξη στον τρόπο της ζωής του;»

«Είναι σαν να διαβάζω το εσωτερικό του, τα κύτταρά του. Καθρεφτίζω τη δύναμή του για ζωή.» εξηγεί ο Ιός.

«Νιώθω θυμωμένη» λέει η Ευπαθής ομάδα, «με έχουν πετάξει στο καλάθι των αχρήστων!» Και μετά συνεχίζει προβληματισμένη: «Αναρωτιέμαι για το δικό μου βαθμό ευθύνης για την κατάστασή μου…»

Γυρίζει προς τον Ιό: «Με αγγίζουν τα λόγια σου. Είναι σα να μου καθρεφτίζεις την ανεπάρκειά μου!»

Ο Γιατρός αντιδρά ότι δεν είναι όλα τα ευπαθή άτομα στην κατηγορία αυτή λόγω κάποιον καταχρήσεων. «Οι ηλικιωμένοι δεν μπόρεσαν να το αποφύγουν!» Όμως η Ευπαθής ομάδα διαφωνεί: «Υπάρχουν άτομα σε πολύ προχωρημένη ηλικία που δεν ανήκουν σε μένα! Δεν είναι θέμα ηλικίας! Εγώ νιώθω αρκετά νεαρή!»

Μία γυναίκα αρχίζει να κλαίει με αναφιλητά: «Δεν είμαι καλά! Από την ώρα που μίλησε ο Ιός νιώθω να έχω νοσήσει! Είμαι παράλυτη σε όλο το σώμα μου. Ένιωσα το άγγιγμα του και έχασα όλη τη δύναμή μου.»

Ο Γιατρός τρέχει να τη φροντίσει διαβεβαιώνοντας  την, ότι διαθέτει τα μέσα να τη θεραπεύσει. Εκείνη όμως συνεχίζει να κλαίει λέγοντας ότι δεν είναι θέμα του γιατρού. «Δεν είναι τα συμπτώματα το πρόβλημα. Είναι κάτι τεράστιο και τρομακτικό το οποίο χρειάζεται να αντιμετωπίσω, την ύπαρξη του θανάτου και το νόημα της ζωής μου, τις εκκρεμότητες στις σχέσεις μου και πολλά άλλα!» Το κλάμα της είναι γεμάτο πόνο. «Δεν με απασχολεί αν θα πεθάνω, αλλά πως έζησα τη ζωή μου…! Το βλέπω με πολύ σκληρότητα μπροστά μου και ξέρω ότι δε χωράει αναβολή!»

Ο Ιός την κοιτάζει με ηρεμία. Η Άρρωστη λέει: «Είναι σα να ρίχνεις φως με έναν προβολέα κατ’ ευθείαν στην καρδιά μου.»

«Είναι μεγάλη η δύναμή του όμως, κάποιοι την αντέχουν και κάποιοι όχι!» συμφωνεί ο Ιός.

«Είναι πάρα πολύ έντονο αυτό που μου συμβαίνει! Αλλά νιώθω κάπως καλύτερα!» λέει με ανακούφιση η Άρρωστη. «Δεν είναι σωματικό, είναι ενεργειακό. Σαν να με έχει διαπεράσει ένας κεραυνός! Όποιος είναι καλά γειωμένος, δε θα καεί! Αλλά η ενέργεια αυτή είναι τεράστια!» Βήχει και προσπαθεί να πάρει ανάσα. Μετά γελάει.

Ο Γιατρός είναι εντυπωσιασμένος. «Η πρώτη μου αντίδραση ήταν να τρέξω να σώσω τον ασθενή μου. Είμαι νέος και γεμάτος ενθουσιασμό για την αποστολή μου. Ήθελα να τον σώσω! Με το εγώ μου και με τις γνώσεις μου… Τώρα όμως παρατηρώ με δέος αυτό που γίνεται.»

«Έρχομαι να αγγίξω κι εσένα.» του λέει ο Ιός.

«Δε σε φοβάμαι. Το νιώθω σα μύηση. Συνειδητοποιώ ότι παράλληλα με τον υλικό επιστημονικό κόσμο υπάρχει και ένα άλλο επίπεδο εξίσου σημαντικό στο οποίο χρειάζεται να ανοιχτώ! Τώρα καταλαβαίνω ότι μια αδυναμία σου μπορεί να γίνει η δύναμη σου αν καταφέρεις να την αντιμετωπίσεις. Αλλά πρέπει εσύ να σώσεις τον εαυτό σου, όχι να το κάνει κάποιος άλλος στη θέση σου…!»

«Εμένα δε με αφορά καθόλου η πανδημία  γιατί έχω ήδη επιλέξει μια πορεία αναχώρησης. Και δεν έχει καμία σημασία αν μπορεί να την επισπεύσει ο κορονοϊός.» είπε η Ευπαθής ομάδα. «Έχω τους δικούς μου ιούς, τους δικούς μου προγραμματισμούς… Θα προτιμούσα οι άλλοι να μην ασχολούνται μαζί μου και να μην κάνουν τόση φασαρία για την προστασία μου.» 

Το Υγιές  Άτομο αρχίζει να λέει κάτι άσχετα, από την καθημερινότητά του, προκαλώντας εκνευρισμό στον Γιατρό. «Βρισκόμαστε σε ένα νοσοκομείο και τρέχουμε γύρω από τους ασθενείς. Έχουμε να αντιμετωπίσουμε όλη αυτή την δύσκολη κατάσταση με τους περιορισμούς που μας θέτει! Την αδιαφορία και έλλειψη στήριξης από την Εξουσία. Δεν αντέχω και κουβέντες από πάνω από ανίδεους ανθρώπους! Μη μας το παίζεις έξυπνος επειδή είσαι γερός και δυνατός!»

«Πρέπει δηλαδή να είμαι χάλια για να έχω δικαίωμα για άποψη;» διαμαρτύρεται το Υγιές  Άτομο. «Ακριβώς!» είπε γελώντας ο Γιατρός. «Όταν θα έχεις συμπτώματα, τότε έλα να μας τα περιγράψεις… Αλλιώς οι θεωρίες σου δεν με νοιάζουν.»

Ο Αντιρρησίας αντιδρά στα λόγια του Γιατρού: «Μέχρι τώρα σε σεβόμουνα πολύ. Αλλά αρχίζεις και μας τα χαλάς! Η δουλειά σου είναι να μας συμβουλεύεις πώς να φροντίσουμε την υγεία μας. Όχι να μας κατακρίνεις!»

«Ο ψεκασμένος μίλησε…!» λέει η Εξουσία ειρωνικά.

«Δεν αρνούμαι τον κορονοϊό. Ποτέ όμως δεν ένιωθα ότι είναι τόσο επικίνδυνος. Παρ’ όλο που λέγανε πόσο θανατηφόρος είναι. Και τώρα έχω γίνει ένα Κρούσμα. Δεν έχω συμπτώματα και συνεχίζω να μη φοβάμαι τον Ιό. Μάλλον καλός μου φαίνεται τώρα… Και η Εξουσία δε με θυμώνει καθόλου, γελάω μ’ αυτήν…»

«Πράγματι, σε έχω αγγίξει.» επιβεβαιώνει ο Ιός. «Όμως δεν είμαι ούτε καλός ούτε κακός. Απλά αγγίζω…»

«Εμένα η Εξουσία με θυμώνει. Κι εσύ μάλλον θα είσαι δημόσιος υπάλληλος για να μπορείς να γελάς… ούτε άρρωστος είσαι, ούτε κινδυνεύεις στα οικονομικά σου…» είπε κοφτά ο Γιατρός.

«Κάπως έτσι…» παραδέχτηκε το άτομο-κρούσμα.

«Τώρα αγγίζω κι εσένα!» γυρίζει ο Ιός προς την Εξουσία. «Εμένα τίποτα δε με αγγίζει, δεν εκπροσωπώ ένα άτομο, είμαι μια έννοια και δεν μπορείς να με επηρεάσεις! Δεν έχω κανένα συναίσθημα… είμαι παγωμένη, το μόνο που νιώθω είναι ένα χάος στο κεφάλι μου. Είμαι σε αναμονή των εξελίξεων.» Σηκώνεται όρθια πάνω σε έναν καναπέ. «Είμαι πιο ψηλά απ’ όλους!» λέει με στόμφο. «Και παρά τη βαβούρα στο κεφάλι μου νιώθω ικανοποιημένη.»

«Ακούμπησα κι εσένα», είπε ο Ιός στο Υγιές  Άτομο, το οποίο όμως δεν είχε καταλάβει τίποτα. «Εμπιστεύομαι το αμυντικό μου σύστημα και προσέχω τον εαυτό μου…» του απάντησε ήρεμα.

«Εγώ νιώθω πολύ καλύτερα, νομίζω ότι έχω θεραπευτεί!» ανέφερε η πρώην  Άρρωστη. «Βρήκα μια δύναμη μέσα μου που με βοήθησε να εντάξω αυτό το φως. Είναι σα να έχω δει την ουσία αυτής της δοκιμασίας που πέρασα. Ήμουν κατατρομαγμένη, σα να με είχε χτυπήσει κεραυνός. Νόμιζα πως θα πεθάνω. Μετά κάτι μέσα μου άλλαξε. Και τώρα νιώθω πολύ σίγουρη για τον εαυτό μου. Νιώθω να έχω ανοσία και ταυτόχρονα σα να έχει πέσει φως στη ζωή, βλέπω τα πράγματα πιο ξεκάθαρα.»

«Τι πιστεύεις για το εμβόλιο, το φοβάσαι; Μπορεί να σε εξαφανίσει;  Ή είναι μια κατασκευή των ανθρώπων η οποία δεν θα σε επηρεάσει;» ρώτησε η συντονίστρια τον Ιό.

«Όποιος εμβολιαστεί δεν θα κολλήσει» απάντησε ο Ιός. «Αλλά παρακάτω θα τον περιμένει κάτι άλλο…»

Η πρώην Άρρωστη είπε ότι διαφέρει πολύ το να αποφύγεις να κολλήσεις  με τη βοήθεια ενός εμβολίου από το να θεραπευτείς. «Εγώ θεραπεύτηκα!» λέει με περηφάνια.

«Από τι; Από το φόβο του θανάτου; Από το τραύμα της συνειδητοποίησης της θνητότητας;» τη ρώτησε η συντονίστρια.

«Άλλαξε η κοσμοθεωρία μου…! Κατάλαβα τι είναι σημαντικό για μένα! Σα να απέκτησα μια καινούρια υπόσταση»  απάντησε εκείνη.

«Ο ρόλος μου τελείωσε!» είπε ο Ιός.

 

Και κάπου εκεί τελείωσε και η αναπαράσταση. Μετά συζητήσαμε για την εμπειρία η οποία ήταν συγκλονιστική για όλους, μιας και είχαμε αποφασίσει να επιλέξει ο καθένας έναν κόντρα ρόλο σε σχέση με αυτά που ο ίδιος πιστεύει ή βιώνει στην καθημερινότητά του.

Συζήτηση στον κύκλο

Το Υγιές  Άτομο εκπροσωπήθηκε από μια γυναίκα που την ταλαιπωρεί πολύ ο φόβος μη νοσήσει. Με ανακούφιση διαπίστωσε τη δύναμη μέσα της και την εμπιστοσύνη προς το ανοσοποιητικό της σύστημα: «Είμαι δυνατή, αλλά πρέπει να έχω το νου μου, να με προσέχω. Δεν είμαι άτρωτη.»

Η εκπρόσωπος της Ευπαθούς ομάδας πολιτών είπε:  «Στην αρχή είχα μια αίσθηση ότι δεν είχα συντονιστεί, λόγω του γεγονότος ότι δεν με άγγιζε τίποτα απ΄ ό,τι εξέφραζαν  οι άλλοι εκπρόσωποι, παρ’ όλο που τους παρακολουθούσα με μεγάλη προσοχή.  Σιγά-σιγά, όμως, συνειδητοποίησα με σαφήνεια τη θέση μου ως εξής: πραγματικά, δεν με αφορούσε καθόλου το θέμα της πανδημίας γιατί, ανεξάρτητα από την εμφάνιση της, εγώ ως ευπαθής, είχα ήδη επιλέξει μια πορεία «αναχώρησης» και δεν  είχε πλέον καμία σημασία αν αυτή την «αναχώρηση» μπορούσε να την επισπεύσει ο κορονοϊός. Ένιωθα ήρεμα σαν ευπαθές άτομο. Ήμουν συμφιλιωμένη κατά κάποιο τρόπο με τη ζωή μου. Η αρχική μου εικόνα άλλαξε. Ενώ πίστευα ότι θα ήταν φοβισμένη και αναστατωμένη η ομάδα αυτή των πολιτών, το αντίθετο βίωσα. Είναι άνθρωποι που έχουν ήδη εξοικειωθεί με την κατάσταση τους. Και δε μιλάμε μόνο για γερόντους, θα μπορούσε να είναι και ένας νέος άνθρωπος.  Αυτό με εντυπωσίασε. Πρέπει να τους αφήσουμε ήσυχους και να σταματήσουμε να ενοχοποιούμε τους υπόλοιπους ανθρώπους!»

Η Άρρωστη  αρχικά σκόπευε να εκπροσωπήσει το εμβόλιο, αλλά με την εμφάνιση του ιού δεν είχε πια επιλογή, την κυρίεψαν όλα εκείνα τα δύσκολα συναισθήματα. «Προσωπικά βγάζω το συμπέρασμα ότι το καλύτερο εμβόλιο είναι να την περάσεις την αρρώστια. Μόνο έτσι αποκτάς και την ανοσία και την εμπειρία, όπου επιβεβαιώνεις την πρόθεση και τη δύναμη να συνεχίσεις τη ζωή σου.» Είπε ότι τελικά ένιωσε πολύ ανακουφισμένη από την εκπροσώπηση της, σαν ένα μεγάλο βάρος να έφυγε από μέσα της. Ένα βάρος, το οποίο δεν είχε συνειδητοποιήσει πριν.

Η εκπρόσωπος του Γιατρού μίλησε για την πορεία ενός γιατρού επιστήμονα:  «Αρχικά ένιωσα περήφανος ότι μπορώ να σώζω ζωές, αλλά μετά είδα ότι το παιχνίδι αυτό είναι πιο βαθύ και ο πρωταγωνιστής του δεν είμαι εγώ αλλά το ίδιο το άτομο. Και το άτομο αυτό δεν είναι α-σθενής, αλλά άνθρωπος σε δοκιμασία. Δοκιμάζεται η δική του επιθυμία για ζωή. Αυτό με έκανε να νιώσω ταπεινότητα και παράλληλα σοφία. Ένιωσα σα μάρτυρας ενός θαύματος . Μ’ αυτή την έννοια η θεραπεία είναι μια μύηση σε ένα μυστήριο, τόσο για τον θεραπευόμενο, όσο και για τον θεραπευτή. Μυστήριο είναι επίσης και ο θάνατος. Δεν σημαίνει πάντα αποτυχία για τον γιατρό. Παρ’ όλο που αρχικά ένιωθα θυμό απέναντι στην Εξουσία, κατάλαβα, ότι σε αυτά τα θέματα είναι ο ρόλος της μηδαμινός. Οι συνισταμένες είναι η ασθένεια, ο ασθενής, η ζωτική του δύναμη και εμείς οι γιατροί (με τα μέσα που διαθέτουμε) ως υποστηρικτές της θεραπευτικής διαδικασίας. Η εξουσία δεν χωράει… Ούτε μπορεί να σου επιβάλλει κανείς, ούτε να σου απαγορεύσει να θεραπεύσεις κάποιον άλλον… Βέβαια η Εξουσία παίζει καθοριστικό ρόλο στο αν θα υπάρχουν κατάλληλες δομές στο σύστημα υγείας, αλλά αυτό είναι άλλη ιστορία…»

Η εκπρόσωπος του Αντιρρησία διευκρίνισε ότι είχε αντιδράσεις μόνο απέναντι στην Εξουσία. Όλους τους άλλους τους άκουγε με πολύ προσοχή. Και στην πορεία η στάση της ολοένα και μαλάκωνε. «Ήθελα εξηγήσεις! Και να νιώθω ότι με σέβονται και με υπολογίζουν. Τότε γινόμουν κατ’ ευθείαν πιο συνεργάσιμη.» είπε. «Εμείς οι ψεκασμένοι θέλουμε εξηγήσεις και ισότιμη συμπεριφορά, όχι εντολές και απαγορεύσεις σα να ήμασταν παιδιά. Θέλουμε επιχειρήματα, όχι εκφοβισμό. Όταν με αντιμετώπιζαν σαν παιδί, είχα κι εγώ τάση να ειρωνεύομαι τα πάντα. Τώρα μπορώ να ακούσω και την Εξουσία.»

Η εκπρόσωπος της Εξουσίας δήλωσε ότι απογοητεύτηκε από αυτά που έζησε στην αναπαράσταση. «Στεναχωρήθηκα ότι σαν Εξουσία δεν σας άκουγα, ούτε τον απλό πολίτη, ούτε τον γιατρό, ούτε την ευπαθή ομάδα. Συναίσθημα μηδέν, ούτε φόβος για την εξέλιξη της επιδημίας. Μόνο μια αναμονή για τις εξελίξεις, μια αγωνία σε σχέση με μένα και την ισχύ μου. Βέβαια, δεν εκπροσωπούσα ένα συγκεκριμένο άτομο σε κάποια συγκεκριμένη κυβέρνηση ή κράτος, ήμουν η εξουσία γενικότερα, όλες οι δομές της.»

Η συντονίστρια πρόσθεσε: «Εδώ και καιρό μου κάνει εντύπωση πως συντονίζονται και συνεργάζονται τόσες χώρες παγκοσμίως στο θέμα της πανδημίας, ενώ δεν συμβαίνει το ίδιο σε άλλα πολύ σημαντικά προβλήματα. Φυσικά η εικόνα που έχουν οι πολιτικοί και ακολουθούν όλοι τις ίδιες κατευθυντήριες γραμμές είναι ευρύτερη από τη δική μας, ως απλοί πολίτες. Είδαμε μια εικόνα της εξουσίας, αλλά σίγουρα δεν είναι ολοκληρωμένη και μας λείπουν πληροφορίες για να καταλάβουμε κατά βάθος. Η ιστορία μόνο θα δείξει… Σε κάποια χρόνια ίσως εξηγηθούν οι σημερινές μας απορίες. Ίσως να υπάρχει ένα ευρύτερο σχέδιο.

«Όντως, δεν είχα καμία πρωτοβουλία. Ήμουν σε αναμονή!» συμφώνησε η εκπρόσωπος της εξουσίας. Αλλά η αρχική μου πεποίθηση δεν ήταν καθόλου έτσι!»

 

Κλείνοντας το σεμινάριο συζητήσαμε για το πόσο σημαντικό είναι να ξεχωρίζουμε τις πληροφορίες για να μπορούμε να τις αντιμετωπίζουμε κατάλληλα.

Υπάρχουν δύο κατηγορίες πληροφοριών: τα γεγονότα και οι απόψεις. Το γεγονός είναι ένα συμβάν, κάτι που έχει γίνει ή συμβαίνει τώρα. (Π.χ. Βρέχει.)  Η άποψη είναι μια υποκειμενική ερμηνεία ενός γεγονότος. (Π.χ. Ο καιρός είναι χάλια.)

Συχνά αντιδρούμε στην άποψη του άλλου επειδή την παρουσιάζει ως γεγονός. Αν παραδεχόμασταν και οι δύο πλευρές ότι συνήθως μοιραζόμαστε απόψεις, θα καταλαβαίναμε ότι ο καθένας μας έχει εμπειρίες βάση των οποίων δημιουργήθηκαν οι απόψεις του. Πάντα είναι καλύτερο να ρωτήσουμε τον συνομιλητή μας γιατί πιστεύει αυτό που ισχυρίζεται παρά να προσπαθούμε να τον πείσουμε για κάτι άλλο. (Βοηθάει να θυμόμαστε, ότι ίσως και να ψηλαφίζουμε τον ίδιο ελέφαντα ο καθένας από άλλη πλευρά…)

Τις απόψεις μας τις επιλέγουμε και μπορούμε να τις αλλάζουμε. Καθώς εξελισσόμαστε, εξελίσσονται και οι απόψεις μας. Όταν στηρίζονται στα βιώματά μας και είναι ευθυγραμμισμένες με τις αρχές μας και με τους στόχους μας, τότε νιώθουμε πιο ασφαλείς.

Επίσης, δεν χρειάζεται να έχω άποψη σε όλα, μπορώ να είμαι μόνο παρατηρητής. Καλύτερα να μείνω ουδέτερη παρά να επιτρέψω να γίνω πιόνι σε ένα παιχνίδι που δεν γνωρίζω τους κανόνες του.

Όταν δεν ξέρω τι να πιστέψω γενικότερα, αναρωτιέμαι τι μπορώ να κάνω στην καθημερινότητά μου για να νιώσω ότι η ζωή μου έχει ένα νόημα. Επιλέγω να πιστεύω αυτό που μου δίνει δύναμη να στηρίξω τη ζωή τη δική μου και των ανθρώπων που γνωρίζω. Να συνεχίσω το μονοπάτι που έχω επιλέξει.

Σαν επίλογο θα ήθελα να μοιραστώ μια άποψη που σχημάτισα  μέσα από το βίωμα της αναπαράστασης…

Επίλογος

Ο κορονοϊός μπορεί να αποτελέσει αιτία θανάτου. Αλλά όποιος βρει μέσα του δύναμη, θάρρος και κίνητρο να συνεχίσει τη ζωή του, θα βιώσει αυτή τη δοκιμασία σα μια ευκαιρία, σα μια εμπειρία μετουσίωσης. Η απόφαση αυτή όμως δεν γίνεται στο επίπεδο της προσωπικότητας, αλλά στην ψυχή μας. Η ψυχή θα δώσει την εντολή στο σώμα να παραιτηθεί ή θα αποφασίσει να μείνει για να ολοκληρώσει τα σχέδιά της.